Να σε ρωτήσω κάτι;

«Δεν κουράστηκες να κοιμάσαι;», ρώτησα το ωραίο straight acting αγόρι που, επειδη γλαροκοιμόταν δίπλα μου στο εφηβικό μου κρεββάτι ―πρώτη φορά στα χρονικά για ξένο άνθρωπο― για παραπάνω από ό,τι είχα ή καλύτερα δεν είχα υπολογίσει το ξημέρωμα που φεύγαμε μαζί από το κλαμπ, μού χαλούσε το πρόγραμμα της ρουτίνας των ψυχαναγκασμών μου, ενώ κανονικά την ερώτηση αυτή έπρεπε να την υποβάλω πρωτίστως στον εαυτό μου τον ίδιο, που ακόμη μετά από τόσα χρόνια έχει μεν άλλα μαλλιά, αλλά ίδια μυαλά.